Monday, August 25, 2014

İnceleme: Düşler Krallığı/A Kingdom of Dreams



Kitap: Düşler Krallığı (Westmoreland Saga #1)
Orijinal Adı: A Kingdom of Dreams (Westmoreland Saga #1)
Yazar: Judith McNaught
Yayıncı: Epsilon Yayınları
Goodreads Puanı: 4.24 (23.476 oy)
Sayfa Sayısı: 416


Bir İskoç dükünün kızı olan Jennifer Merrick, 'Kurt' lakabıyla anılan İngiliz Claymore Dükü Royce Westmoreland tarafından manastırdaki okulundan kaçırılır. Dük, düşmanlarının yüreğine dehşet salan, adını duyan herkesin dudağını uçuklatan bir savaşçıdır, ama Jennifer de onun ününü umursamayacak kadar inatçı ve yürekli bir kızdır. Ailesine saldırmak üzere olan savaşçı kendisini tutsak aldığında, ondan kurtulmak için akıl almaz bir zeka kıvraklığı ve özgüvenle, küstah, alaycı ve yakışıklı düşmanını şaşkına çevirir.
Ancak onun güçlü kollarında aşkı bulduğu andan itibaren Jennifer için hayat; gururunun, ailesine karşı hissettiği vefa ve koruma duygularının, karşı koyamadığı bir aşkla çatıştığı tehlikeli bir tuzağa dönüşecektir...


Friday, August 22, 2014

İncelem: Çavdar Tarlasında Çocuklar/The Catcher in the Rye


Kitap: Çavdar Tarlasında Çocuklar
Orijinal Adı: The Catcher in the Rye
Yazar: J.D. Salinger
Yayıncı: Yapı Kredi Yayınları
Goodreads Puanı: 3.77 (1.481.522 oy)
Sayfa Sayısı: 198


"Pek çok insanın hakkında konuştuğum için üzgünüm. Bildiğim tek şey; size anlattığım herkesi biraz özlüyorum. Bizim Stradlater'ı ve Ackley'i bile, sözgelimi. Sanırım o lanet Maurice'i bile özlüyorum. Sakın kimseye bir şey anlatmayın. Herkesi özlemeye başlıyorsunuz sonra." 
Çavdar Tarlasında Çocuklar, Salinger'ın tek romanı. Ergenlik çağının içinde, yetişkin dünyanın düzenine karşı isyankar bir çocuğun, bir Noel öncesi başına gelenler... Bu sürecin bir psikiyatri kliniğinde noktalanışı. Holden Caulfield'in masumiyet arayışının iç burkucu romanı. 1993'te Franny ve Zoey ile Dokuz Öykü adlı kitaplarını yayımladığımız Salinger, 1963'ten buyana yeni bir yapıt yayımlamamasına ve neredeyse efsane haline gelmiş bir gizlilik içinde yaşamasına karşın, dünya edebiyat gündemindeki yerini hep koruyor.


Wednesday, August 20, 2014

İnceleme: The Perks of Being a Wallflower


Kitap: The Perks of Being a Wallflower
Türkçe İsmi: Saksı Olmanın Faydaları (Feniks Yayınları)
Yazar: Stephen Chbosky
Yayıncı: Simon&Schuster UK
Goodreads Puanı: 4.20 (551.941 oy)
Sayfa Sayısı: 231


Bir gençten bir diğerine kırılgan bir konu olarak aktarıldı... kitabın hedef kitlesi onu basıldığı günden beri elinizden düşüremeyeceğiniz bir roman diye tanımladı.
The New York Times

Çavdar tarlasında çocuklar ve A Separate Peace geleneğinden gelen bir büyüme romanı... [Chboskynin] hayat,aşk ve dostluk hakkındaki keskin yorumlamaları sıklıkla ilham verici ve çok güzel ifade edilmiş.
USA TODAY

Basılır basılmaz sansasyon yaratıp kült statüsüne erişen ve pek çok okulun okuma listelerine giren bir kitap
The New York Times

Charlie (aslında hepimizin o üretim bandından çıkması gerektiği gibi ) öylesine iyi ve saf bir insan ki sıradan, yetişkin bir yazarın kaleminden çıkmış olmasına şaşırıyorsunuz. Kitap boyunca tekrar tekrar hepimizin okumaktan ve tanık olmaktan hoşlandığı saf bilgeliği sunuyor. Ve Stephen Chbosky bizi hayal kırıklığına uğratmıyor. Ergenliğin kirli bir dünya olduğu kültürümüzde umarım bu çocuğun başına hiçbir şey gelmez.
Los Angeles Times

İlgi çekici... Charlie espri anlayışı ve üstü örtülü meselelerle kötü olayları ele alışıyla hem genç , hem yetişkin okurları tatmin edecek, sempatik bir çocuk.
Booklist

Sunday, August 17, 2014

İnceleme: Fahrenheit 451



Kitap: Fahrenheit 451
Yazar: Ray Bradbury
Yayıncı: İthaki Yayınları
Goodreads Puanı: 3.94 (757.529 oy)
Sayfa Sayısı: 238


Guy Montag işini seven bir itfaiyeciydi. On yıldır kitap yakıyordu. Gecenin bir yarısında yola çıkışlarını, alevlerin kitapları yutuşunu hiç sorgulamamıştı... Hiç sorgulamamıştı, insanların korkusuzca yaşadıkları bir geçmişi anlatan o 17 yaşındaki genç kızla karşılaşana dek...

Montag'ın hayatındaki bütün yanlışlar doğrularla yer değiştirir o andan sonra... İşini, eşini, yaşayışını yeni bir gözle değerlendirir. Önünü alamadığı duyguları onu, asla tahmin edemeyeceği şeyler yapmaya iter. Sansüre, totaliter yönetimlere, kültür endüstrisine ve uzunca bir süredir sürdürdüğümüz yaşam tarzına yönelik en keskin eleştirilerden biri. Okuyun ve kendinizi yeni baştan kurun.




Thursday, August 14, 2014

İnceleme: Aldığım Her Nefeste/Every Breath You Take


Kitap: Aldığım Her Nefeste
Orijinal Adı: Every Breath You Take
Yazar: Judith McNaught
Yayıncı: Epsilon Yayınevi
Goodreads Puanı: 3.81 (5.934 oy)
Sayfa Sayısı: 391

People dergisinin 'Yüreğin Kraliçesi' adını verdiği Judith McNaught, yeni romanı 'Aldığım Her Nefeste' ile Şikago atmosferine geri dönerek 'Cennet' adlı kitabındaki karakterleri ziyaret ederken, yine bir aşk ve gizem hikayesi sunuyor. Yayınevimizin. 'Cennet', 'Kusursuz', 'Mutluluk' ve 'Sen Gelmeden Önce' adlı kitaplarını yayımladığı yazar, okurunu bu romanında da hayal kırıklığına uğratmıyor.

Gökyüzüne doğru yükselen görkemli görüntüsü ve mücevher gibi parlayan vitray camlarıyla Wyatt Malikanesi, karla kaplı tepenin üzerinde kraliyet tacı gibi durmaktadır. Böyle bir görüntünün, başarı ile mutluluğu simgeleyeceği düşünülse de, Wyatt ailesi uzunca bir süredir mutsuzluğun karanlığında yaşamaktadır. Paranın gücü yaşlı Cecil Wyatt'in kayıp olan torunu William'ı bulmasını sağlayamamış, polis William'ın üvey kardeşi gizemli Mitchell Wyatt'ın bu kayıptan sorumlu olduğundan kuşkulanmaya başlamıştır.

Kate Donovan, tropik bir adada kendisine hayatının en coşkulu anlarını yaşatacak olan adamın, aynı zamanda en büyük mutsuzluğu da getireceğini bilmeden, karanlık bir karizması olan Mitchell Wyatt'a aşık olur ve bir karabasanın içine düşer. Kendini ve sevdiklerini koruyabilmek için de bu büyüleyici adama savaş açmak zorunda kalır.


Bir Tatil Yazısı



Belki fark etmişsinizdir, uzun süredir buralarda yokum. Mockingjay'in teaserı yayınlandı, Fifty Shades'in fragmanı çıktı, The Fault in Our Stars gösterime girdi ve ben tek bir yazı yazamadım... Hem de böyle çılgınca şeyler olup bitmişken... Hem de ben bunlar hakkında bir yazı bloglamak için delirirken...
Ama yazamadım. İşte bunlar hep tatil.


Aslında öyle çok da "Bir gün Bodrum oradan Lara, diğer gün Bozcaada, Belek mi? Ooh biraz da şuralarıma." tarzı günler geçirmedim. Ama yazlığıymış, plajıymış, partisiymiş, İstanbul'uymuş kaçırmadım tabii ki. Kıyısından köşesinden "gezdim-gördüm-eğlendim". Eh, tabii birazcık geek bir hanımefendi olarak bir de "okudum-çizdim-seyrettim."

Tatil nasıl başladı, ilk önce neler yaptım falan hiç sormayın. Bütün zaman dilimleri bende birbirine girdi, kronoloji falan pufff. Önce mi sonra mı bilemiyorum ama galiba ortalarda bir yerlerde, benden beklendiği gibi, kendimi dizilere vurdum.

Friends, Game of Thrones, Black Mirror, The Tudors sıcak günlerde nasıl iyi gitti nasıl... Black Mirror hariç hepsi gayet bilindik yapıtlar olduğu için bahsetmeye pek gerek duymuyorum, zaten daha önce birkaç yazıda isimlerini geçirmiştim. Black Mirror'ı da ayrı bir yazıda uzun uzun anlatmak gibi hayallerim var, kendileri çok farklı bir dizi; seriyi bitirdikten sonra incelemesi gelebilir. (Üşenmezsem)

Havalardan mıdır nedir bilemiyorum ama çoğu kimsenin aksine, ben, yazın hep daha az kitap okumuşumdur. Üzülerek söylüyorum ki bu sene de (her ne kadar tatil hala devam etse de) benim için aynı oldu. Sahilde, yolculukta elimden geldiğince okudum; ancak bitirdiğim sayısız sezon diziye göre çok düşük bir sayıda kaldı. Yine de kitaplardan bahsedeyim. Bu yazıdan sonra hepsine teker teker inceleme hazırlayacağım umarım. Umarım.

Normalde, daha doğrusu eğer kolaya kaçmazsam, kitap okurken biricik, tatlış notelooklarıma kitaplarla ilgili notlar alırım ki incelemelerde okurken neler düşündüğümü yansıtabileyim ve de kitabı, olur da unutursam, bana fikir verecek bir argüman olsun. Nedense, bu sefer yazıları kitapları okuduktan günler aylar sonra yazacağımı bilsem de, bir not tutmak aklıma gelmedi ve kitapların tamamını aklımda tutamamış oldum. Ancak kitapları elime alıp bir bir göz atacağım, ayrı incelemelerini de yapacağım; ama hangi kitaplar olduğundan söz etmem gerekirse...

  • Aldığım Her Nefeste
  • Fahrenheit 451
  • The Perks of Being a Wallflower
  • Çavdar Tarlasında Çocuklar

Ve daha fazlası. Hepsini yazmıyorum çünkü birkaçı manga ve diğerlerinin de incelemesini bloga koyacağıma emin değilim; ama bu gördüğünüz isimleri yakında sayfamda bulacaksınız!

Az kitap okumuş olabilirim ancak dizilerin yanında, bolca anime ve film de izledim. Hepsine yazı hazırlamaya üşeniyorum çünkü neler izlediğimi unutma noktasına geldim... evet... ne var ki anlatmak istediğim animeler var. Yani yakında gelecek bir anime yazısının da buradan alarmını veriyorum.

Açıkçası, benim için her ne kadar kitap ve blog açısından kötü olsa da, diğer yönlerden çok iyi bir yaz oldu. Dolu dolu, hoplaya zıplaya, bir sürü insanla, bolca kahkaha atarak geçirdim. Kaçırdığım birçok şey de olmadı değil, yurt dışı tatilimin iptal olması ve kaçırdığım tonlarca konser gibi, yine de her şekilde günümü keyifle geçirmeyi bildim. Çok uzuuun zamandır yapmak istediğim şeyler listesindeki bazı isimlerin üstünü de çizdim. En basitinden, Metallica konserinde kendimden geçtim. Orada olanınız varsa... sizce de inanılmaz güzel bir konser değil miydi?!! 

Neyse.
Tatilimin özeti, aşağı yukarı böyleydi. Geek de olabiliriz, otaku da ama sosyalleşip partilerde eğlenmeyi sizden öğrenecek değiliz???

Şaka bir yana, umarım herkes istediği gibi bir yaz geçirmiştir. Yeni yazılarda /çok yakında/ görüşmek üzere!
Takipte kalmak için instagram hesabıma ışınlanabilirsiniz.

Tuesday, June 24, 2014

İnceleme: Başlat/Ready Player One




Kitap: Başlat - Ready Player One
Orijinal Adı: Ready Player One
Yazar: Ernest Cline
Yayıncı: DEX Kitap
Goodreads Puanı: 4.30 (109.094 oy)
Sayfa Sayısı: 506


Burası OASIS. Buradan çıkış yok.

Yıl 2045 ve dünya çok çirkin bir yer.
Uygarlıkları felce uğratan enerji krizi, tam anlamıyla felakete dönüşen iklim değişikliği, kıtlık, yoksulluk, bulaşıcı hastalıklar ve geriye kalan son kaynaklar için süren nükleer savaşlarla cehenneme dönen bir dünya... Ve bu dünyada yaşamak zorunda olan tüm talihsiz insanlar gibi, henüz on sekiz yaşındaki Wade Watts da uyanık olduğu zamanın neredeyse tamamını bir simulasyonun içerisinde geçiriyor.

İstediğiniz kişi olabileceğiniz, istediğiniz yerde yaşayabileceğiniz ve istediğiniz şeyleri yapabileceğiniz bir yer olan, insanlığın son vahası, sanal dünya OASIS’te.

Ve bir gün OASIS’in yaratıcısı James Halliday ölüyor. Arkasında bıraktığı milyonlarca dolarlık bir servetle. Ancak bir sorun var. Ortada bir varis yok.

James Halliday bütün mirasını tek bir kişiye bıraktı. Yarattığı devasa sanal dünya OASIS içinde sakladığı üç anahtarı bulacak olan kişiye.
İşte dünya çapındaki kıran kırana mücadele böyle başladı. Ve
anahtara giden ilk ipucunu Wade Watts buldu.
Hazır mısınız?


Thursday, June 19, 2014

İnceleme: Vampire Academy (Film)



Film: Vampir Akademisi
Orijinal Adı: Vampire Academy
Yönetmen: Mark Waters
Oyuncular: Zoey Deutch, Danila Kozlovsky, Lucy Fry
IMDb Puanı: 5.8
Yılı: 2014



Bildiğiniz üzere, Vampir Akademisi'nin kitaplarına hayran biriyim ve filmi canımı sıkacağından sinemada izlemeye tenezzül bile etmedim. Ortaya vasat bir yapıt çıkacağını biliyordum, en kötüsü değildi çünkü konunun orijinali ve kitap eğlenceli, heyecanlı; en iyisi de değildi çünkü daha oyuncu seçimleri başladığında filmin ergen yapıtı olarak ortaya sürüleceğini anlamıştım.

Tartışmak istediğim birçok şey var, ama öncelikle yönetmenin cesaretinden bahsetmek istiyorum. 2014 yapımı olup bu gibi özel efektlere sahip bir filmi beyaz perdeye sürmek yürek ister. O gözler, alev efektleri, dövüş sahneleri... filmin sonuna doğru bir gümüş kazık alıp kalbime saplayasım geldi gerçekten. Ya burada ne kadar ergen işi olursa olsun bir film ortaya koyuluyor. Hem de kitaptan esinlenilmiş, daha fragman çıkmadan herkes film için heyecanlanmış, sen gel önümüze Teen Wolf'tan beter efektler koy, olacak şey mi? Ya hiç olmazsa bi' The Vampire Diaries'e bakıp örnek alsaydınız arkadaş.

Efektleri geçiyorum, filmin yavanlığı daha da beter. Bir kitabı kısa bir zaman dilimine sığdırmak kolay iş değil tamam da filmi 100 dakika değil 120 dakika yap ama adam gibi yap. Her sahnede bir abartı, bir yapmacıklık... "fantastik film işte bu ondan öyle ehehehe" cümleleriyle baştan savmak çok saçma. Asıl konuyu kaçırıp salak saçma esprilere odaklanmak filmi eğlenceli hala getirmiyor, hayır. Dimitri'yle Rose ne zaman birbirlerinden hoşlandı o bile belli değil.

Casting'e ayrı bir sözüm var. Mia ve Lissa'yı oynayan kızları çok mu aramışlar acaba? Yani biraz daha arasalar belki daha kötüsünü bulabilirlerdi. Kitapta zaten Lissa'yı sevmiyordum, şimdi iyice nefret ettim. Ms. Karp, Kirova, Christian ve Mason tam olmuştu. Onları gerçekten beğendim. Rose'u canlandıran Zoey Deutch ise beklediğimden daha iyi iş çıkarmış. Gerçi oyunculuk yeteneği sadece komik olmaya çalışılan, esprili kısımlarda kendini gösterdi. Ciddi bir rolde kendini gösterebileceğini sanmıyorum ama Rose için uygundu. Danila Kozlovsky'ye gelirsek... Ah, Dimitri... Adamın oyunculuğu iyi, tipi güzel yani; karizmasını bozan tek şey saçlarıydı herhalde. Sanki her şey kitaba uygunmuş gibi bir de adama zorla saçlarını uzattırmışlar. Bak yine sinirlendim.

Yalnız fark ettim ki bayağı bir nefret kusmuşum, beğendiğim oyunculardan başka filmin güzel yan var mıydı? Eh. Yani öyle izlenilmez bir film değildi ama kitaplarını sömürdüğümden ve Vampir Akademisi, çok sevdiğim bir seri olduğundan bu kadar kötü yönlü eleştiriyi mazur görün. Çünkü haklıyım. Filmi çıkmamış olsa daha mutlu olurdum şahsen.

Bu arada bir not düşeyim, gözüme takılan bir şey oldu yazıyı yazarken. İkinci film için hazırlıklar başlamamış. Ve filmin ilk çıkarken ki adı Vampire Academy: Bloodsisters idi; ancak gördüğüm kadarıyla Bloodsisters kısmını kaldırmışlar. Film bir seri olacağından bu adı eklemişlerdi ama büyük ihtimalle ikinci bir film olmayacak. Hiç üzülmedim. Sadece Adrian'ı kimin oynayacağını merak ediyordum, fakat bu şekilde bir hayal kırıklığı daha önlenmiş oldu en azından.

Kitaplarının sonuna kadar arkasındayım, ancak filmi hiç hoşuma gitmedi. Okumak isteyenler varsa çekinmeden okusunlar, filmini izlemeseler de olur.

Yeni bir yazıda görüşmek üzere, mutlu günler!