Monday, March 31, 2014

İnceleme: Sen Gittiğinde/Where She Went



Kitap: Sen Gittiğinde (Eğer Kalırsam #2)
Orijinal Adı: Where She Went (If I Stay #2)
Yazar: Gayle Forman
Yayıncı: Pegasus Yayınları
Goodreads Puanı: 5.16 (54.391 oy)
Sayfa Sayısı: 277

Her şey bitti derken... Sadece bir tesadüf yetebilir...

"Ben bir nehrin akıntısına kapılmıştım, o ise kıyıda kalmıştı." Adam'ın, Mia'yı aşkıyla hayata döndürmesinin ve Mianın, onun hayatından çıkmasının üzerinden üç yıl geçmiştir...

Artık ülkenin bir ucunda yaşayan Mia'nın Juilliard da yıldızı gittikçe parlamaktadır. Adam ise Mia'nın gidişinin ardından onun için yazdığı şarkılarla grubunun dünya çapında ünlenmesini sağlamıştır. Fakat elde ettiği başarılar, içindeki boşluğu doldurmaya yetmez.

Sonunda şans, sadece bir geceliğine yollarını kesiştirir. Mia'nın, evi gibi gördüğü New Yorku gezerlerken birlikte geçmişe gidip kalplerini geleceğe... ve birbirlerine açacaklardır.

"Unutulmaz." 
-Romantic Times-

"Olağanüstü... Eğer Yaşarsamın hayranları bu kitabı da ellerinden düşüremeyecek." 
-SLJ-


İnceleme: Dublin Caddesi/On Dublin Street


Kitap: Dublin Caddesi (On Dublin Street #1)
Orijinal Adı: On Dublin Street
Yazar: Samantha Young
Yayıncı: DEX Plus
Goodreads Puanı: 4.31 (81.992 oy)
Sayfa Sayısı: 363

Joss geçmişte yaşadığı acıları bir kutuya kilitleyip her şeyi unutmak için Amerika'dan iskoçya'ya yerleşmişti ve şimdi yeni bir ev arıyordu.
Bulduğu ev Dublin Caddesi'ndeki havalı binalardan birindeydi.
Yolda bir adamla karşılaştı.
Takım elbiseli, bronz tenli, çıldırtıcı İskoç aksanlı, maço tavırlı, seksi bakışlı Braden'la.
Joss, Braden'ın her zaman kolunda taşıdığı Barbşe kılıklı kızlardan biri değildi, olmaya da hiç niyeti yoktu. 

Ama insan arzularına nereye kadar gem vurabilir? 
Kalbiniz başka, beyniniz başka şey söylüyorsa, hangisinin sözünü dinlesiniz?

Trajedi. Seks. Tutku. Kahkaha. Kıskançlık.

New York Times Bestseller
The Wall Street Journal Bestseller
Amazon Bestseller
USA Today Bestseller


Ve 30 ülkede milyonlarca okuyucuya ulaşmış, son yılların en çok konuşulan aşk hikayesi.



Saturday, March 29, 2014

İnceleme: Yolun Sonundaki Okyanus


Kitap: Yolun Sonundaki Okyanus
Orijinal Adı: The Ocean at the End of the Lane
Yazar: Neil Gaiman
Yayıncı: İthaki Yayınları
Goodreads Puanı: 4.02 (110.852 oy)
Sayfa Sayısı: 181

Bir kelebeğin kanatları kadar narin ve hüzünlü.
Karanlıktaki bir bıçak kadar tehditkâr ve korku verici.

Neil Gaiman, sarsıcı eseri Yolun Sonundaki Okyanusta, insanı insan yapan tüm duyguları ortaya çıkarmakla kalmayıp, okurlarını onları çevreleyen karanlıklardan korunmaları için geçmişin sığınağına davet ediyor.

Hikâye, kahramanımızın çocukluğuna dönmesi ve evinin yanındaki gölün aslında bir okyanus olduğunu iddia eden Lettie Hempstocka dair anılarının canlanmasıyla başlıyor. Bu andan sonra; küçük bir çocuğun fazlasıyla ürkütücü, garip ve tehlikelerle dolu geçmişine doğru bir kapı açılıyor.

Artık, yolun sonunda neyle karşılaşacağını kahramanımız da bilmiyor…



Ne Okuyorum?

İnceleme: Yıldızları Saymak/Number the Stars



Kitap: Yıldızları Saymak
Orijinal Adı: Number the Stars
Yazar: Lois Lowry
Yayıncı: Arkadaş Yayınları
Goodreads Puanı: 4.07 (240.204 oy)
Sayfa Sayısı: 132


Küçücük bedenlerde kocaman yürekler... Sıcacık bir sevgi, dayanışma ve cesaret öyküsü... Nazi işgali altındaki Danimarka'da geçen, heyecanlı bir kaçış serüveni.

Almanlar, Yahudiler "yerleştirme" seferberliğine girişince Annemarie Johansen'in küçük dünyası alt üst olur. Annemarie, küçük yaşında sadakatin, dostluğun, sağduyulu olmanın ve cesaretin ne demek olduğunu öğrenir. En yakın arkadaşı ve ailesi için kendini hiç düşünmeden tehlikeye atar. Okuyucu, on yaşında bir kızın gözleriyle sıradan insanların birer kahramana dönüştüğü ürkütücü bir yolculuğa çıkar.



1. YIL ÇEKİLİŞİ

Bayanlar beyler,
Blogumun birinci yılı kutlu olsun!

İlk yazımı yayınladığımdan bu yana ne kadar şey değişmiş, ne kadar zaman geçmiş... inanılır gibi değil gerçekten. Ama olmuş işte bir yıl. Hatta dün, tam bir yıl olmuş, ama ben tarihi daha henüz fark edebildim. Bir gün gecikmeyle de olsa, çekilişi başlatayım dedim. Çekilişte 4 adet kitap hediye ediyorum!


 
Birinci yılın dolduğunu bugün fark ettiğimden, kitapları apar topar buldum. Biraz da olsa, farklı türlerden seçmeye çalıştım. Böylece elimde sizler tarafından okunmayı bekleyen dört adet kitap olmuş oldu.

Çekilişimde dört adet kazanan olacak, yani herkese bir kitap. Hangi kitabı istediğinizi siz seçeceksiniz tabii ki. 

Çekilişle ilgili detaylar:
11 Nisan'da sonlanacaktır.
Yurt dışına gönderim yapılmaz.
Kargo bedelini ben karşılıyorum.
Kayıp kargo vb. sorunlardan sorumlu değilim.
Kitapları okuyacak olan ilk kişi sizsiniz, ikinci el değildir.
Hiçbir yayınevi veya kuruluşun katkısı yoktur. Kendi imkanlarımla yapmaktayım.





a Rafflecopter giveaway

Friday, March 28, 2014

Bayağı bir zaman oldu...

Çok zaman oldu buralara uğramayalı.... bayağı bir zaman oldu... 2 ay mı? Ne?
Yazınca bir kez daha şoka uğradım yani. Ben ve blogsuz iki ay. Olmuş gerçekten. Ama gittiysek de, bir sebebi vardı elbet.

Hayatımın en yoğun iki ayını geçirdiğimi söylemem gerekiyor. Bırakın bir yazı yetiştirmeyi, sayfaya uğrayamadım bile. Kişisel sorunların üstüne katlanan ülke sorunları, okul falan derken liste uzayıp gitti bende.

Kitap açacak günlerim yoktu bir ara, biliyorsunuz, çoğunluk olarak eylemden eyleme koşuyorduk. Elimizde küçücük bir çocuğun fotoğrafıyla beraber. Siyasi sorunlar hiç bitmedi tabii, ama bir yerden sonra yürekleri sızlatacak hale geldi. İnternet sansürüydü, yolsuzluğuydu derken kafa yine uçup gitti. Sonra başladı: Sınav, sınav, sınav, sınav...

Artık bloga yansıtmak istediğim konular değil pek bunlar. Ne internetimize, ne de insanlarımıza güvenebiliyoruz malum. Kitap, film düşünecek hal kaldı mı tartışılır fakat blogu çizgisinden şaşırtmamak da gerekiyor. Sonuçta bir kesime değil, her kesime hitap eden bir yer.
Ancak ilgili konuya gelirsek: kitap okudum mu, film izledim mi? Evet. Az da olsa yaptık bir şeyler.

Sanırım kitap okuma alışkanlığım bu kadar dengesizleşebilirdi. Haftada üç kitap bitirdiğim, sonrasında da iki hafta kitaba elimi sürmediğim zamanlar boldu ancak bu sefer öyle de olmadı. Taht Oyunları elimde yalamaya döndü resmen. Kitap oku oku bitmedi, minik yazıları arasında gömülü kaldım, kitabı da bir hayli beğendim ama diyorum ya, bir anda her şey kesildi. Sonra sonra kendimi okumaya zorladım. Evde olduğum sınırlı zamanlarda elime bir kitap tutuşturdum. Ne var ki bu sefer de kitaplar sarmadı, birinin kapağını kapatıp diğerininkini açtım. Yani elde var sıfır blog yazısı oldu. Tabii okul diye bir meret sürdüğünden ve ben Alman Edebiyatı'nın içerisinde süründüğümden bütün beynim Goethe, çeşitli Alman yazarlar ve eserleriyle doluydu. Faust'un inceleme ödeviydi, Kırmızı Başlıklı Kızın Almanca okunmasıydı derken şalterlerim yine attı. Bitirmiş olduğum bu kitapların da yazısını yazasım falan gelmedi. Zaten genç-yetişkin blogu kim Goethe kim? Elde var, yine sıfır blog yazısı.

Peki ya filmler, diziler?
American Horror Story, HMYM, Arrow ve MMFD'den ikişer, üçer bölüm izledim. Önümüzdeki günlerde yine bir dizi yazısı gelebilir, alarmı veriyorum.

Çok olmasa da, bir-iki film izledim. Onların yorumları da -uyumuyorum ki- bu hafta içerisinde gelecek.

Ama ben en sonunda ne yaptım? Sarsılıp kendime geldim. Ve bugün oturup bir kitap bitirdim. Hem de güzelinden...
Sonra bir (elimdekiler yetmezmiş gibi) kitap alışverişi yaptım, eski blogger ruhumu geri getirmek adına.

Bu da demek oluyor ki, yarın, evet evet, yarın. Yeni yazılarla buradayım. Ve artık sürpriz bir olay olmadığı sürece eski istikrarımla beraber burada olmaya devam edeceğim. Yani henüz benden kurtulamadınız.
Bol kitaplı, güzel günler.

Sunday, February 9, 2014

Film Karnavalı

12 Years a Slave

Yönetmen: Steve McQueen
Senarist: John Ridley (senaryo), Solomon Northup (kitap)
Oyuncular:  Chiwetel Ejiofor, Michael Fassbender, Benedict Cumberbatch, Sarah Paulson, Lupita Nyong'o
Yıl: 2013
IMDb Puanı: 8,4

Artık her Nişantaşı'na inişimde sinemaya gitmek alışkanlık oldu. American Hustle'a mı gitsem 12 Years a Slave'e mi bilemedim hiç. Canım biraz dram çektiğinden seçimimi Steve McQueen yapımından kullandım. American Hustle için dvd çıkışını bekleyeceğim artık.

Gerçeği söylemek gerekirse, uzun zamandır bir filmde bu kadar sarsıldığımı hatırlamıyorum. Hikaye başlı başına zaten bir olay, ancak John Ridley ve Steve McQueen'in inanılmaz iş birliği, bu duygu dolu öyküyü çok daha canlı bir hale getirmiş. Gerek görüntüler, gerek oyunculuklar inanılmazdı. Film aldığı her övgüyü sonuna kadar hak ediyor.

Oyuncuların bizlere yansıttığı hüzün, acı çok gerçekçiydi. Kadro her şekilde bir adım öndeydi zaten. Michael Fassbender...  kelimeler yetmiyor anlatmaya adamı. En beğendiğim aktörler listesinde, her filmiyle beraber bir sıra daha yükseliyor. 

Filmde tek olumsuz eleştiri yapabileceğim yer, bazı durgun sahnelerin gereğinden uzun tutulmuş olmasıydı. İzleyenler ne demek istediğimi anlayacaktır. İki-üç saniye gösterilmesi yeterli olan gökyüzü, otuz saniye ekrandaydı. Yönetmen büyük ihtimalle bunu aradan zamanın geçtiğini, adamın kendi iç dünyasıyla yüzleştiğini falan anlatmak için kullanmış. Belki de olayları sindirebilmemiz için de vakit tanımış da olabilir.

Oscar için gün sayıyordum, bu filmden sonra daha da meraklandım. Bakalım ödülleri kim toplayacak?


This Is The End

Yönetmen:  Evan Goldberg, Seth Rogen
Senarist: Evan Goldberg, Seth Rogen
Oyuncular: Seth Rogen, James Franco, Jonah Hill, Jay Baruchel, Danny McBride
Yıl: 2013
IMDb Puanı: 6,9

Filmi daha önce birçok kez izleme olanağına sahipken ucuz, Disaster Movie kıvamında, gereksiz ve yavan bir yapıt olduğunu düşünerek izlememiştim. IMDb puanının bir komediye göre yüksek olduğunu görünce bir izleyeyim dedim. İyi ki de demişim, film çok eğlenceliydi. Oyuncuların kendilerini canlandırması fikri oldukça hoş bir hava katmıştı This Is The End'e.

Filmde beklenmedik şeylerle karşılaştım, kahkaha attım, sonra biraz bekleyip tekrar kahkaha attım. Buradan filmin gerçekten komik olduğu fikrini çıkarıyoruz. 

This Is The End ayrıca bana James Franco'yu tekrardan sevdiren film oldu. Oz the Great and Powerful filmiyle benim gözümdeki yerini kaybetmişti James, aynı Mila Kunis gibi. Gıcık olmaya başlamıştım hatta adama, niyeyse artık. Jonah Hill, adamım. Yine süperdi. aynı Seth Rogen ve Danny McBride gibi.

Filmde daha bir sürü aşina olduğumuz güzel oyuncularla karşılaşıyoruz. Beyaz perdeden uzak durması gereken Rihanna bile oldukça iyiydi bu filmde. Komedi filmlerine yakışıyorsun da ciddi filmlere el atma, lütfen!



Carrie


Yönetmen: Kimberly Pierce
Senarist: Lawrence D. Cohen, Roberto Aguirre-Sacasa
Oyuncular:  Chloë Grace Moretz, Julianne Moore, Gabriella Wilde, Ansel Elgort
Yıl: 2013
IMDb Puanı: 6,1

İzlemek için sabırsızlandığım filmlerdendi Carrie. Sinemaya gidememiştim, birkaç hafta önce izleme fırsatı yakaladım. Böylece müstakbel Augustus'umuzu da izleme şansım olmuş oldu (çocuk iyi, evet). Film güzeldi, sanki. Güzeldi de bir şeyler eksikti. Bir olmamışlık vardı filmde en başından beri.

Senaryoyu Stephen King'e vermeme nedenleri neymiş acaba, çok merak ettim. Çünkü filmin en büyük eksikliği senaryodan kaynaklıydı bana kalırsa. Kitaptaki gibi, arada gazete manşetleri kıvamında, röportajları, telsiz kayıtlarını falan verselermiş bari. Zaten kısacık kitap, adam gibi bir uyarlama yapılamıyorsa artık sorun yönetmende, senaristlerde. Koskoca Julianne Moore'u koymuşsun oraya, hakkını ver bari.

Senaryo baştan yazılmış olsa, daha iyi kurgulanabilirdi der geçerdim. Ama bir kitaptan esinlenirken temel senaryo zaten elinin altında oluyor, birkaç eklemeyle daha güzel hale getirmek ellerindeyken nasıl bu hale getirebiliyorlar anlamıyorum.

O kadar kötü bir film olmamakla beraber, beklentilerimin oldukça altındaydı Carrie. Görsel kalitesiyse tartışılır. Fantastik bir yapımda günümüz teknolojisiyle gerçekçilik daha iyi korunabilirdi. Yine de o kadar da beter değildi. Chloe Grace Moretz yine tüm oyunculuğunu kullanmış. Seviyorum falan da hala Eğer Yaşarsam için uygun bulamadım. Umarım saçlarını kahverengine boyatıp da gelir.


Monsters University

Yönetmen: Dan Scanlon
Senarist: Dan Scanlon, Daniel Gerson
Seslendirmenler:  Billy Crystal, John Goodman, Steve Buscemi 
Yıl: 2013
IMDb Puanı: 7.5

Ne zamandır oturup da tatlı tatlı bir animasyon izlememiştim. İyi oldu. Keyifli, eğlenceli, sıcacık bir filmdi Monsters University. Yine de Monsters, Inc. tadı yoktu tabii ki.

Sürekli evirip çevirip klişe karakterleri ve olayları önümüze farklı bir şeymiş gibi sunmasalar keşke. Çocuklara yönelik bir çalışma olduğundan ne kadar müdahale edebilirsiniz, bilinmez. Ama böyle orijinal fikirlerle süslenmiş bir filmde o bildiğimiz ögeler olmasaymış daha iyi olurmuş.

Gayet izlenebilir bir animasyon olmuştu aslında MU. Belki de ilk filmin izlerini aradığımdan bir parça burukluk oldu içimde. Ama öyle kötü bir tat bırakmıyordu yani. Eğer sizde benim gibi konu animasyon olunca yaşını unutanlardansanız tavsiye ederim, daha iyileri de yok değil yani tabii.


Bir de bu arada Ateşi Yakalamak'ı ve favorilerimden biri olan Fight Club'ı bir kez daha izledim. Filmlere doyamadığım haftalar yaşadım anlayacağınız. Okullar açılıyor, sınavlar başlamadan birkaç film arası verin bence. Mutlu pazarlar!