Monday, September 9, 2013

Filler İçin Su: Çekiliş Sonucu

İkinci çekilişim de gece itibariyle son buldu. En heyecanlısı tabii ki sonucu açıklamak. Şöyle arkadan bir ritim alayım...

Hayır, durun! Önce göndereceğim paketi yayınlayayım.


 Ayrıca kitabın ilk sayfasında, bana ait bir kara kalem çizimi bulacak. Ama o, ona sürpriz olsun.



İkinci çekilişimin tahilsisi ise: Miranda Öztürk adlı izleyicim! Tebrik ederim, umarım kitabı ve hediyeleri beğenirsin. Beş gün içerisinde, kargoyu göndereceğim adres ile birlikte facebook sayfamdan bana ulaşmanı rica ediyorum.

Kazanamayan kitapseverlerin ise üzülmesin, çünkü çok yakında bir sürü, hem de daha dolu çekilişle burada olacağım. Belki bir seri hediye edebilirim... Fazla spoiler vermeden gideyim en iyisi.  Herkese bol kitaplı günler.




Coldplay - Atlas

Hemen vizyona girmesi için böbreğimizi verecek duruma geldiğimiz The Hunger Games: Catching Fire'ın merakla beklenen Atlas şarkısı geçtiğimiz günlerde çıktı. Müzik Durağı gibi bir şey oluşturmak her ne kadar aklımda olsa da yapmayacağım, ama Açlık Oyunları ile ilgili bir şey varsa da paylaşmadan olmaz.

Lyrics videosuna hasta olmuş durumdayım. Zaten Coldplay itinayla sevilir, bu şarkı çok çok sevildi. Sürekli dinledikçe, daha da huzur veriyor sanki. Dinlemeyenlere de dinleteyim, "tribute"luğumu da yapayım.


Kargo Ne Getirdi? #5

Bir Başka Alışveriş Yazısı adlı yazımı tamamladıktan hemen sonra kapı çalındı. 31 Ağustosta vermiş olduğum sipariş sonunda elime ulaşabildi. Elimde bulunan okunacak kitaplar listesi uzadı da uzadı. Bundan sonra bana hatırlatın, uzun bir süre kitap almayayım. Kış için yemek toplayan karınca misali bir şey oldu bu...


 
Önce Türkçe kitaplarla başlayayım,

İçinizden birine, 2. Çekilişimde hediye edeceğim (hatta sonucunu da bugün açıklayacağım) Filler İçin Su adlı kitabı bir de ben okuyayım diye kendime sipariş ettim. Şöyle bir baktım içine, "oturup bir oturuşta bitireyim, kimselere vermeyeyim, yiyip bitireyim kitabı" kafası oluştu hemen. Sonra dedim, daha okuduğun bir kitap var dur biraz. Kazanan kişi sever umarım.

Seçilmiş Kişi, ne zamandır almak istediğim bir kitaptı, ancak hep elimin tersiyle itiyordum resmen. Kapağından mıdır nedir, hep bir "sonra okurum" havası vardı ben de. Goodreads listelerinde hep başı çektiğinden dolayı, dedim bu kitabı artık alayım, içimde kalmasın. Sanki çok güzel bir şey çıkacakmış, neden daha önce okumamışım diyecekmişim gibi ama... bakalım hayırlısı.

Onu almışken, aynı yazarın başka bir kitabı olan Yıldızları Saymak'ı da attım sepete. Konusu tam benlikmiş gibi geldi. Zaten böyle kısa kitaplar her zaman çok sevecen olur. Bir gün de bitirilir. Yorumu hemen teslim edilir. Kitapçı ayağınıza geldi...




 
İngilizce kitaplara gelirsek...
Shiver ve Linger daha önce sipariş etmiş olduğum kitaplardı, ancak Shiver elime ulaşamamıştı. Linger cilti olduğundan, Shiver'ı da cilti almam gerekiyordu. Her yerde aradım, ancak ciltsiz baskısı vardı hep. İngiltere'den sipariş edecektim, ancak kartım online işlemlere kapatılınca Türkiye'den alma zorunluluğu doğdu. Sonunda karton kapala sipariş ettim. Kitapta ilk ilgimi çeken şey puntoların mavi olmasıydı. İlk defa renkli puntolu bir kitap almış oldum böylece.

Türkçe'sini yalayıp yuttum, bir de üstüne cila atayım diye Hush Hush'ı aldım. Aslında, kitabı bir daha okuyacaktım. Sonra dedim ki madem okuyacağım, orijinal dilinden okuyayım. Daha renkli daha farklı bir kapak basımıyla geldi, beğendim kapağı. Yakın zamanda okunur umarım.

Kargom böyleydi. Kitaplığımdaki okunmayı bekleyenler kendine bir cumhuriyet kurdu. Bir yandan güzel, bir yandan da size bir ağırlık veren bir şey. Sanki hemen okumalısın sorumluluğu var üzerimde... ben daha fazla garip düşüncelere kapılmadan kaçayım. Çekiliş sonucu için yine geleyim. Bugün bol bol yazı göreceksiniz herhalde blogta. Yandınız.


Bir Başka Alışveriş Yazısı

Çekirdek ailemin yarısı orada bulunduğundan sık sık İstanbul'a giderim. Gittiğimde de illa bir-iki kitap alıp dönerim. Oturduğum şehirde pek bulamadığım, kocaman kitapçı özleminden kaynaklanıyor bu herhalde.


Bir gün Kadıyköy'e geçme planımız vardı, ben de kitap alışverişleri için kendimi oraya saklıyordum. Zaten Kadıköy'ün dükkanlarına bayılan bir insanım, skateboard da bakmamız lazımdı, resim malzemesi satan bir yer gerek, küçük prensli çanta gördüm şurda! falan derken dört kız dolaştık durduk. İsmini hatırlayamadığım bir çizgi roman dükkanında aldım soluğu sonra. Şirin mi şirin bir yerdi, tam benim hasta olacağım türden. Aslında, ilk başta aklımda Kick-Ass çizgi romanlarından almak vardı. Ancak sonra Neil Gaiman'dan Cinayet Sırları'nda karar kıldım. Bir de üstüne yeni çıkan Çelik Simyacı'yı almamak olmaz dedim.


 
Ben kitapçı ararken önümüze çıkan Nezih'e girdik sonra. Ordan da Fahrenheit 451 ve sonunda Hayvan Çiftliği'ni kaptım. Artık ikisini de okumam gerekiyordu. Tabii bizde birkaç yer bakacak gezecek enerji tükeniyordu. Hemen karşısındaki sanat malzemeleri satan yere girmemin ardından, dedim yürüyün bir şeyler yemeye, Akmar'a bakacak halim bile kalmamıştı.




Ertesi gün de hiç hesapta olmayan bir alışveriş gerçekleştirdim. Ablamın, ben dışardayken, benden almamı istediği bir kitap üzerine D&R'a girmiş bulundum. Tabii girince de kendimi kaybettim. Şeytan ve Şair, Vahşi Şeyler ve ne zamandır aradığım Aşırı Gürültülü ve İnanılmaz Yakın hep o çılgınlığın meyveleri.


Eğer bir kargo beklemeseydim daha da alışveriş yapacaktım. Ama dedim Deniz dur, daha gelecek kitapların da var. Bunlar bitsin nasıl olsa bir-iki ay sonra yine İstanbul'dasın.
 İstanbul'dan döndüm (bu arada dönüşte şaka gibi bir yolculuk geçirdim. cidden şaka gibiydi yani. benden bir tavsiye sakın Ulusoy'a binmeyin.) bir günü yazlıkta geçirmemin ardından teyzemlere gittim. Kuzenimin rafları karıştırırken bir de baktım, iki aydır evde tırım tırım aradığım kitap! Meğersem 5 sene kadar önce kuzenime vermişim. Okuyalı 6 seneye yakın olmuş ama hala hatırlıyorum Ateş Hırsızı'nı.




İşte böyle ganimetlerle eve döndüğüm bir seyahat oldu. Şimdi en zoruysa, okuduğum kitap bittikten sonra sıra hangisinde olacağı. Belki de siz bana yardımcı olabilirsiniz? Hangisinin yorumunu görmek istediğinizi yazın.Bol kitaplı, güzel günler.

Thursday, September 5, 2013

İnceleme: Kaplan! Kaplan!



 
Kitap: Kaplan! Kaplan! (Yıldızlar Kaderim)
Yazar: Alfred Bester
Yayıncı: 6:45 Yayınları
Sayfa Sayısı: 288
Goodreads Puanı: 4.16 (15.396 oy)


Uzayda ölüme terk edilen, ölmesi gereken bir adam, tekmelenip uykusundan uyandırılırsa ve tüm dünyayı da kendisiyle beraber uyandırmaya kalkışırsa... 24. Yüzyılın en değerli adamı, yüreğinde intikam ateşi ve yüzünden bir kaplan dövmesiyle dolaşıyor
ve av başladı.

 


Her 6.45 okuru bilir ki, gökyüzü mavi, su ise ıslaktır... Dolayısıyla tehlikede değil, tehlikeliyiz.



İnceleme: Ölümcül Oyuncaklar; Kemikler Şehri (Film)




 
Film: Ölümcül Oyuncaklar: Kemikler Şehri
Yönetmen: Harald Zwart
Oyuncular: Lilly Collins, Jamie Campell Bower, Robert Sheehan
Yılı: 2013
IMDB Puanı:6,8

Merakla beklediğim filmi, sonunda dün izleme fırsatı buldum.
Ölümcül Oyuncaklar serisini çok severim, en sevdiğim beş seri içinde yer alacak şekilde hem de. Haliyle, filmi için de çok heyecanlanıyordum. Yine izlerken nefesimi tuttum. 


İzleyenlerden, kitaptaki birçok şeyin yer almayacağını biliyordum; ama bu kadarını da beklemiyordum açıkçası. Tamam, bu kitabın filmi değil, kitabın bir uyarlaması. Senarist istediği gibi oynayabilir, aynısını beklememek gerek de; keşke kitaptaki gibi yapsalarmış olay örgüsünü. En azından izleyenler ne olduğunu anlayabilirlerdi.

Filme her ne kadar 13+ başlığı atılsa da sahneler sanki on üç yaş altına hitap edermişçesine çekilmiş. Abartılı ses efektleri filmi çok çocuksu yapmıştı ve böyle bir filmde biraz kan beklerdim.
Filmde sadece bir şarkıyı beğenmekle, sera sahnesinde çalan şarkıdan da nefret ettim. Disney filmi edası vermişti bana kalırsa. 

Serinin yayımlanan tüm kitapların okumuş, bir de üstüne İngilizcelerini yalayıp yutmuş insanlarız. Önümüze böyle bir şey çıkartınca hayal kırıklığı bol oluyor tabii. Neyse, bunu geçeyim. Filmi kitapla ilgisi alakası olmayan iki kişiyle beraber izledim. İkisi de filmde ne olduğunu anlayabilmiş değil. Filme dair beğendikleri sayılı şeylerden biri Jace’in şahininin hikayesi, ki bu hikaye kitapla ilgili yakalayabildiğim tek şeydi. 

Biraz oyunculardan bahsedeceğim, Lily Collins’in oyunculuğu o kadar da iyi değildi fakat pek de göze batmadı. Clary için uygun gibiydi.

Herkesin küfürler yağdırdığı Jamie Campell Bower… Jace için bu filmde bence gayet hoş olmuştu. Kendisini zaten severim. Daha yakışıklı bir oyuncu, evet, bulunabilirdi. Ancak Jamie’nin oyunculuğu süperdi. Gayet de karizmatikti. Keşke saçlarını geri yatırmasalarmış diyebilirim bir tek.

Filmin başına gelen en güzel şeylerden biri Robert Sheehan idi. Süper olmamış mıydı? Made in Brooklyn yazısını görünce üstünde sırıttım direk. Her şeyiyle Simon’a çok yakışmıştı. Olmuştu yani. Olmuş bu olmuş, alalım biz bunu.

Alec ve Isabelle de iyiydi sanki, ama Hodge tam bir fiyaskoydu bana kalırsa. Hiç sevmedim. Bu belki de filmde ki Hodge’un kitapla alakasız olmasından olabilir. Ama sonuç olarak sevmedim.
Ve Valentine… Jonathan Rhys Meyers af edersiniz ama bu filmle kendine yazık etmiş. Gotik bir hava katacağım diye saçına o örgüleri takan kimse çıksın ortaya. Jonathan’ın büyük bir hayranı olarak onun gelmesini iple çektim. Valentine rolüne yakışmış mı? Yakışmış. Ama “Jonathan oynuyorsa bu film süper olur ya” düşüncemden sonra dedim ki adam sen git daha büyük filmlerde oyna.

Mekanlara gelirsek: Filmde iç mekanlar güzel tasarlanmıştı. Vampir inini ve Kemikler Şehri’ni çok sevdim. Aşağı Dünyalılar nasıldı derseniz, daha iyi bir yönetmenle daha güzel ve gerçekçi şeyler yapılabilirdi derim. Ama bulduğum da fena değildi. 

Eğer kitabı okumadıysanız, film bence kayda değer değildi. Eğer kitabı okuduysanız, filmden hiçbir şey beklemeyerek izleyin. O zaman güzel bir film. 

Kitaba bayılan biri olarak, yorumum da haliyle kitabı göz önünde bulundurarak yazılmış bir yazı. Eğer kitabı okumamış birinin gözünden yazsaydım çok daha eleştirirdim. Ne diyeceğimi bilemiyorum pek film için. Güzeldi, ama bir yandan da değildi. Evet, evet, bu şu anki duygularımı tanımlamak için gereken cümle.

Tuesday, September 3, 2013

Küçük Bir Alışveriş

Bugün dışarı çıktığımda, hiç hesapta olmayan küçük bir kitap alışverişi yaptım. Her şey annemin bir Harlan Coben görmesi ile başladı...
Dışarı da bulunan rafta görüp kaptı hemen. Ben de Anansi Çocukları'nı ve Aşırı Gürültülü ve İnanılmaz Yakın'ı sordum ancak ellerinde yokmuş. Büyük bir hayal kırıklığı ile gezindim içeride. Apollyon ve Ayaklı Bela bana "Beni al" diyerek göz kırptı resmen. Okunacak sürüyle kitabım olduğundan iki üç tane almak olmaz dedim. Tek bir kitap almaya zorladım kendimi. Tanrı'nın Unutulan Çocukları bir süredir aklımda olan bir kitaptı, bu aralar biraz ciddi bir şeyler okumayı düşünüyordum. İsaebet oldu. Kaplan! Kaplan! dan sonra okumayı düşünüyorum, ancak biliyorsunuz benim sağım solum hiç belli olmaz. Çok başka bir yorumla önünüze çıkabilirim. Yine de fazla uzatmadan okumak istiyorum bu kitabı.


Annem de Harlan Coben'in Geri Dönüş isimli kitabını aldı. Evde yazarın bir sürü kitabının bulunmasına rağmen hala birini okumuş değilim. İçlerinden birini bu yıl içerisinde okumayı planlıyorum.

Tabii dergi bakmadan da olmaz. Takip ettiğim tek dergi olan Sinema dergisini aldım hemen. Bir Kemikler Şehri posteri beklemedim değil, ne var ki hiçbir poster verilmemiş bu ay; üzüldüm biraz.

Kitaplarımız beyle efendim. Yarın İstanbul yolcusuyum, Kabalcı, Rob389 gibilerine saklıyorum kendimi. Bir servet dökmeden dönmem dileği ile...
Bol kitaplı, mutlu günler.


Monday, September 2, 2013

Anastasia ve Christian Belli Oldu!

İnanılmaz bir üne sahip olan üçleme, 50 Shades of Grey/Grinin 50 Tonu'nun beyaz perdeye uyarlanacağını bilmeyen kalmamıştır herhalde. En çok merak edilen ise tabii ki başrol oyuncularıydı. Hayranlar tarafından gösterilen ilk tercih Matt Bomer olmuştu. Ardından internette Alex Pettyfer'ın oynayacağı dedikoduları yer aldı. Alex, çok sempati duyduğum(bütün kızların duyduğu) bir oyuncu olmakla beraber, Christian rolü için gözümde canlandırmadığım bir isimdi. Ancak belli olan isimden daha iyi olduğunu düşünüyorum açıkçası.

Anastasia ve Christian'a merhaba deyin, Dakota Johnson ve Charlie Hunnam.



Öncelikle yeni Ana'mızla başlayayım. 
Ana karakteri için kafamda canlandırdığım bir isim yoktu, ancak Dakota Johnson idare eder bir oyuncu gibi. Daha iyi bir Anastasia seçilebilirdi, ama kim seçilirdi diye sorarsanız yanıt veremem. Johnson, 1989 doğumlu. Açıkçası oyuncu hakkında pek bir bilgim yok, daha önce dikkatimi çekmiş bir isim değil kendisi. Ana için daha çocuksu bir kız hayal etmiştim hep. Anastasia makyajıyla nasıl olacak bilemiyorum.





Christian'ımıza gelecek olursam, ("-mız" eki koyarken bile yadırgadım)
İlk yaptığım Hunman yaşına bakmak oldu. Çünkü burada "amca" diye hitabedecektim az kaldı. En çok satan kitaplardan birinin filmini yapıyorsun, kadınlar Christian için ölüp bitiyor, beklentilerde haliyle tavan. 33 yaşındaki Hunman ne diyeyim, karizmatik adam. Şimdi gelip de tipsiz diyemem. Özellikle gençliğinde çok yakışıklıymış ama bir Christian değil bana göre. Bütün sahneler gözümün önünden akıp gidiyor şuan, hayallerimdeki "The Perfect Christian" görünümünün yerini Charlie almaya başladı ve kabus etkisi yaratıyor.

Neyse, tabii onu da Grey imajıyla görmek lazım. Birebir kafanızdakini bekleyemezsiniz ama Hollywood dünyasında Christian'a yakışan o kadar adam varken gidip de Charlie'yi seçmek niye, bir nedeni vardır diye umuyorum. Göreceğiz.

Sizin düşünceleriniz neler, oyuncuları beğendiniz mi?