Thursday, September 5, 2013

İnceleme: Ölümcül Oyuncaklar; Kemikler Şehri (Film)




 
Film: Ölümcül Oyuncaklar: Kemikler Şehri
Yönetmen: Harald Zwart
Oyuncular: Lilly Collins, Jamie Campell Bower, Robert Sheehan
Yılı: 2013
IMDB Puanı:6,8

Merakla beklediğim filmi, sonunda dün izleme fırsatı buldum.
Ölümcül Oyuncaklar serisini çok severim, en sevdiğim beş seri içinde yer alacak şekilde hem de. Haliyle, filmi için de çok heyecanlanıyordum. Yine izlerken nefesimi tuttum. 


İzleyenlerden, kitaptaki birçok şeyin yer almayacağını biliyordum; ama bu kadarını da beklemiyordum açıkçası. Tamam, bu kitabın filmi değil, kitabın bir uyarlaması. Senarist istediği gibi oynayabilir, aynısını beklememek gerek de; keşke kitaptaki gibi yapsalarmış olay örgüsünü. En azından izleyenler ne olduğunu anlayabilirlerdi.

Filme her ne kadar 13+ başlığı atılsa da sahneler sanki on üç yaş altına hitap edermişçesine çekilmiş. Abartılı ses efektleri filmi çok çocuksu yapmıştı ve böyle bir filmde biraz kan beklerdim.
Filmde sadece bir şarkıyı beğenmekle, sera sahnesinde çalan şarkıdan da nefret ettim. Disney filmi edası vermişti bana kalırsa. 

Serinin yayımlanan tüm kitapların okumuş, bir de üstüne İngilizcelerini yalayıp yutmuş insanlarız. Önümüze böyle bir şey çıkartınca hayal kırıklığı bol oluyor tabii. Neyse, bunu geçeyim. Filmi kitapla ilgisi alakası olmayan iki kişiyle beraber izledim. İkisi de filmde ne olduğunu anlayabilmiş değil. Filme dair beğendikleri sayılı şeylerden biri Jace’in şahininin hikayesi, ki bu hikaye kitapla ilgili yakalayabildiğim tek şeydi. 

Biraz oyunculardan bahsedeceğim, Lily Collins’in oyunculuğu o kadar da iyi değildi fakat pek de göze batmadı. Clary için uygun gibiydi.

Herkesin küfürler yağdırdığı Jamie Campell Bower… Jace için bu filmde bence gayet hoş olmuştu. Kendisini zaten severim. Daha yakışıklı bir oyuncu, evet, bulunabilirdi. Ancak Jamie’nin oyunculuğu süperdi. Gayet de karizmatikti. Keşke saçlarını geri yatırmasalarmış diyebilirim bir tek.

Filmin başına gelen en güzel şeylerden biri Robert Sheehan idi. Süper olmamış mıydı? Made in Brooklyn yazısını görünce üstünde sırıttım direk. Her şeyiyle Simon’a çok yakışmıştı. Olmuştu yani. Olmuş bu olmuş, alalım biz bunu.

Alec ve Isabelle de iyiydi sanki, ama Hodge tam bir fiyaskoydu bana kalırsa. Hiç sevmedim. Bu belki de filmde ki Hodge’un kitapla alakasız olmasından olabilir. Ama sonuç olarak sevmedim.
Ve Valentine… Jonathan Rhys Meyers af edersiniz ama bu filmle kendine yazık etmiş. Gotik bir hava katacağım diye saçına o örgüleri takan kimse çıksın ortaya. Jonathan’ın büyük bir hayranı olarak onun gelmesini iple çektim. Valentine rolüne yakışmış mı? Yakışmış. Ama “Jonathan oynuyorsa bu film süper olur ya” düşüncemden sonra dedim ki adam sen git daha büyük filmlerde oyna.

Mekanlara gelirsek: Filmde iç mekanlar güzel tasarlanmıştı. Vampir inini ve Kemikler Şehri’ni çok sevdim. Aşağı Dünyalılar nasıldı derseniz, daha iyi bir yönetmenle daha güzel ve gerçekçi şeyler yapılabilirdi derim. Ama bulduğum da fena değildi. 

Eğer kitabı okumadıysanız, film bence kayda değer değildi. Eğer kitabı okuduysanız, filmden hiçbir şey beklemeyerek izleyin. O zaman güzel bir film. 

Kitaba bayılan biri olarak, yorumum da haliyle kitabı göz önünde bulundurarak yazılmış bir yazı. Eğer kitabı okumamış birinin gözünden yazsaydım çok daha eleştirirdim. Ne diyeceğimi bilemiyorum pek film için. Güzeldi, ama bir yandan da değildi. Evet, evet, bu şu anki duygularımı tanımlamak için gereken cümle.

Tuesday, September 3, 2013

Küçük Bir Alışveriş

Bugün dışarı çıktığımda, hiç hesapta olmayan küçük bir kitap alışverişi yaptım. Her şey annemin bir Harlan Coben görmesi ile başladı...
Dışarı da bulunan rafta görüp kaptı hemen. Ben de Anansi Çocukları'nı ve Aşırı Gürültülü ve İnanılmaz Yakın'ı sordum ancak ellerinde yokmuş. Büyük bir hayal kırıklığı ile gezindim içeride. Apollyon ve Ayaklı Bela bana "Beni al" diyerek göz kırptı resmen. Okunacak sürüyle kitabım olduğundan iki üç tane almak olmaz dedim. Tek bir kitap almaya zorladım kendimi. Tanrı'nın Unutulan Çocukları bir süredir aklımda olan bir kitaptı, bu aralar biraz ciddi bir şeyler okumayı düşünüyordum. İsaebet oldu. Kaplan! Kaplan! dan sonra okumayı düşünüyorum, ancak biliyorsunuz benim sağım solum hiç belli olmaz. Çok başka bir yorumla önünüze çıkabilirim. Yine de fazla uzatmadan okumak istiyorum bu kitabı.


Annem de Harlan Coben'in Geri Dönüş isimli kitabını aldı. Evde yazarın bir sürü kitabının bulunmasına rağmen hala birini okumuş değilim. İçlerinden birini bu yıl içerisinde okumayı planlıyorum.

Tabii dergi bakmadan da olmaz. Takip ettiğim tek dergi olan Sinema dergisini aldım hemen. Bir Kemikler Şehri posteri beklemedim değil, ne var ki hiçbir poster verilmemiş bu ay; üzüldüm biraz.

Kitaplarımız beyle efendim. Yarın İstanbul yolcusuyum, Kabalcı, Rob389 gibilerine saklıyorum kendimi. Bir servet dökmeden dönmem dileği ile...
Bol kitaplı, mutlu günler.


Monday, September 2, 2013

Anastasia ve Christian Belli Oldu!

İnanılmaz bir üne sahip olan üçleme, 50 Shades of Grey/Grinin 50 Tonu'nun beyaz perdeye uyarlanacağını bilmeyen kalmamıştır herhalde. En çok merak edilen ise tabii ki başrol oyuncularıydı. Hayranlar tarafından gösterilen ilk tercih Matt Bomer olmuştu. Ardından internette Alex Pettyfer'ın oynayacağı dedikoduları yer aldı. Alex, çok sempati duyduğum(bütün kızların duyduğu) bir oyuncu olmakla beraber, Christian rolü için gözümde canlandırmadığım bir isimdi. Ancak belli olan isimden daha iyi olduğunu düşünüyorum açıkçası.

Anastasia ve Christian'a merhaba deyin, Dakota Johnson ve Charlie Hunnam.



Öncelikle yeni Ana'mızla başlayayım. 
Ana karakteri için kafamda canlandırdığım bir isim yoktu, ancak Dakota Johnson idare eder bir oyuncu gibi. Daha iyi bir Anastasia seçilebilirdi, ama kim seçilirdi diye sorarsanız yanıt veremem. Johnson, 1989 doğumlu. Açıkçası oyuncu hakkında pek bir bilgim yok, daha önce dikkatimi çekmiş bir isim değil kendisi. Ana için daha çocuksu bir kız hayal etmiştim hep. Anastasia makyajıyla nasıl olacak bilemiyorum.





Christian'ımıza gelecek olursam, ("-mız" eki koyarken bile yadırgadım)
İlk yaptığım Hunman yaşına bakmak oldu. Çünkü burada "amca" diye hitabedecektim az kaldı. En çok satan kitaplardan birinin filmini yapıyorsun, kadınlar Christian için ölüp bitiyor, beklentilerde haliyle tavan. 33 yaşındaki Hunman ne diyeyim, karizmatik adam. Şimdi gelip de tipsiz diyemem. Özellikle gençliğinde çok yakışıklıymış ama bir Christian değil bana göre. Bütün sahneler gözümün önünden akıp gidiyor şuan, hayallerimdeki "The Perfect Christian" görünümünün yerini Charlie almaya başladı ve kabus etkisi yaratıyor.

Neyse, tabii onu da Grey imajıyla görmek lazım. Birebir kafanızdakini bekleyemezsiniz ama Hollywood dünyasında Christian'a yakışan o kadar adam varken gidip de Charlie'yi seçmek niye, bir nedeni vardır diye umuyorum. Göreceğiz.

Sizin düşünceleriniz neler, oyuncuları beğendiniz mi?





İnceleme: Ejderin Aşkı/Dragon Actually

Kitap: Ejderin Aşkı (Dragon Kin #1)
Yazar: G.A. Aiken
Yayıncı: Ephesus Yayınları
Sayfa Sayısı: 391
Goodreads Puanı: 4.01

İnsana dönüşebilen ejderhaların tutkulu aşk oyunlarıyla alev alacaksınız.

Kalbi bir ejderhaya, şehvetiyse kibirli bir şövalyeye aitti.

Bir gün bunların bir araya gelebileceğini kim hayal edebilirdi ki?

Despot ağabeyini öldürmenin peşindeki Kanlı Annwyl, kaderin onu sürüklediği olayların ortasında aşkı ve tutkuyu keşfediyor.

Kanlı Annwyl gibi bir lakaba sahip olmak, kadın bir savaşçı için de olsa, hiç kolay değildir. Erkekler ya korkuyla titrer ya da saygıyla selam verir.

Ama arada sırada bir erkekle, Yok edici Feraghus’la konuşabildiği gibi konuşabilmeyi arzulamaktadır.

Fakat ne yazık ki Fearghus bir ejderhadır. Büyük, pullu ve ölümcül.

Fearghus’un onu savaş için eğitmek üzere ayarladığı sert, küstah şövalyeye karşı uyanan duygularından çok farklı bir şekilde, Annwyl onunla kendini güvende hisseder. Günlerini onu vahşi, kuvvetli bir arzuyla dolduran adamla dövüşerek, gecelerini ise bir köyü sadece nefesiyle yıkabilecek sihirli bir varlıkla geçirerek harcayan Annwyl, hayatın daha da garipleşemeyeceğinden emindir.
Ama yanılıyordur...


Dizi Dizi Tavsiye: Bölüm 3 "Anime"

Dizi Dizi Tavsiye ve Dizi Dizi Tavsiye: Bölüm 2 başlıklı yazılardan sonra Anime camiasına da bir el atayım dedim. Tabii ki daha diziler bitmedi, ancak arada başka şeylere de yer vermek lazım.
Blogda fazla bir paylaşımda bulunmasam da, hakkımda kısmında yazdığı gibi, büyük bir anime&manga tutkunuyum. Yu-Gi-Oh, Avatar gibilerini yalayıp yuttuk, şimdi daha fazla anime izlemek ya da yeni başlamak isteyenler için bir yazı hazırlayayım dedim. İyi mi ettim?

Another
"Anime olsun, karanlık olsun, şöyle biraz gerileyim." diyenlere dört dörtlük bir anime getirdim.



Another, bir korku animesi; ancak öyle The Grudge izliyormuşsunuz gibi değil tabii ki. En çok beğenilen animelerden biri olan Another 13/12+ bölümden oluşuyor. (Bilmeyenler için: 12 bölüm ve bir ova anlamına gelir. Ova serinin gidişatıyla ilgisiz, ek bölüm anlamına gelir.)

Another, özellikle konusuyla dikkat çeken bir anime. Konu, başlarda biraz kafa karıştırabilir, özellikle ortalarda anlamadığınız yerler olabilir.. Ama izlemeyi bırakmayın, çünkü asıl amaç bu. Son bölüme kadar tam anlamıyla olayın ne olduğunu anlamıyorsunuz, ki bu da gizemli, merak uyandıran bir anime çıkartıyor ortaya. Animenin konusu ise şöyle:
Orta okul son sınıf öğrencisi Mei Misaki okulun en popüler kızıdır. Fakat mezun olamadan bir kaza sonucu ölür. Bunun üzerine arkadaşları ve öğretmenler Misaki hala yaşıyormuş gibi davranmaya başlar. Hatya mezuniyet töreninde Misaki için de kutlama yapılır.
Bu olaydan 26 yıl sonra Sakikabara Kouichi aynı okula transfer öğrenci olarak gelir. Okulda yine Mei Misaki adlı, bir gözü bantlı esrarengiz bir kız vardır. Diğer öğrenciler bu kız hakkında konuşmaktan kaçınırlar.
Kouichi, Misaki ile konuşmak için yanına gittiğinde Misaki, bu okuldaki öğrencilerin ölüme çok yakın olduğunu, yakında her şeyi öğreneceğini söyler ve uzaklaşır.

Tüyler ürpertici, değil mi?





Darker Than Black
Bir çırpıda yalayıp yuttuğum, en yaratıcı bulduğum, en çok sevdiğim animelerden biri. Ayrıca dünyanın en cool ismini taşıyor.



Bu 2007 yılı, mükemmel aksiyon sahnelerine sahip anime sizi şaşırtacak, heyecanlandıracak, yer yer ağlatacak... İlk sezonu 26 bölüm olan anime, 2 sezon ve birinci sezon ve ikinci sezon arasındaki ovalardan oluşuyor. Ancak ben bunlara pek ova gözüyle bakmıyorum, çünkü izlemezseniz 2. sezonda bir sürü olay kaçırmış olacaksınız.

Animenin konusu yine biraz kafa karıştırıcı olabiliyor, ama şöyleki tek bir hikayeye değil birçok hikayeye odaklanıyoruz. Bölümler ilerledikçe karşımıza yepyeni şeyler çıkıyor. Another'a göre daha uzun ve daha çok olay barındıran bir anime anlayacağınız.

Konusunu özetleyecek olursak: 10 yıl önce, Tokya'da Cehennem Kapısı adında esrarengiz bir bölge ortaya çıkmıştır. Kapının ortaya çıkışıyla beraber gökyüzü değişmiş, ay ortadan yok olmuş ve gerçek yıldızların yerini sahte yıldızlar almıştır. Ardından yüklenici (contractor) denilen doğa üstü güçlere sahip bazı insanlar, benlikleri bulunmayan kuklalar ve pasif medyumların varlığı keşfedilmiştir.

Yüklenici olan Hei ile ortakları Yin, Huang ve Maı, gizli bir örgüt adına çalışmaktadır ve Cehennem Kapısı'nın sırrını çözmek adına birçok gizli göreve katılmaktadırlar. Hei'nin düzensiz kodu BK-201 olarak tanımlanmıştır ve polis her yerde bu yükleniciyi arar. BK-201’in peşindeki polis şefi Misaki Kirihara, her seferinde elinden kaçırdığı bu yükleniciyi ararken başka gerçeklerle karşılaşacak,
Kapı’nın gizemini çözmek için kurulmuş Pandora araştırma enstitüsünün ardında yatan gerçekler açığa çıkacak, Evening Primrose adındaki gizli örgütün ve hükümetlerin de işin içine girmesiyle, cevapların yine bilmecelere döndüğü bazen durgun, bazen heyecanlı bir macera yaşanacaktır.


 
Vampire Knight

Çok fazla tereddütle başlayıp, hayranı olarak bitirdiğim anime.Ön yargılarımızı çöpe atmanın zamanı geldi.

Hem vampir hem de romantizm konulu bir anime. Hem de aşk üçgenli. Evet beyler bayanlar, YA tutkunu olan herkes toplaşsın. Resmen okuduğumuz kitapların animesini yapmışlar. Hem de çok güzel yapmışlar.

Vampir konulu animelerin en çok beğenilenlerinden biri Vampire Knight. Baş karakterimiz bazen sizi davranışları dolayısıyla delirtebilir, (özellikle benim gibi Team Zero'cu arkadaşlarımızı) ancak biz kitap tutkunları buna bayağı bir alışkınız biliyorsunuz ki.


Uzatmadan konusunu paylaşayım hemen: Karlı bir kış gecesi, 5 yaşındaki Yuuki bir vampirin saldırısına uğrar. O’nu safkan bir vampir olan Kaname kurtarır. Kaname küçük Yuuki’yi kurtarmakla kalmaz, O’nu özel bir yatılı okul olan Cross akademisine ve okulun müdürüne emanet eder. Müdür Cross, hakkında hiç bir şey bilmediği Yuuki’yi evlat edinir. Yuuki daha öncesinde sahip olduğu geçmişini hatırlamamaktadır.

Aradan 10 yıl geçmiştir. Yuuki artık genç bir kız olmuş ve Müdür Cross’un özel okulunda çocukluk arkadaşı Zero ile birlikte muhafızlık yapmaktadır. Zero’nun ailesi küçüklüğünde safkan bir vampir tarafından öldürülmüş ve O da Yuuki ile birlikte Müdür Cross tarafından büyütülmüştür. Ayrıca vampirlerden ölesiye nefret etmektedir. 
Okul gündüzleri insan olan öğrencilere, akşamlarıysa gece sınıfındaki vampirlere hizmet etmektedir. Yuuki ve Zero’nun da görevleri gündüz öğrencilerini, gececilerden korumaktır. Lord Kaname de gece sınıfındadır ve aynı zamanda diğer vampirlere başkanlık etmektedir. Yıllar önce kurtardığı Yuuki’ye karşı ise garip bir ilgi duymaktadır.

Ayrıca anime, iki sezon, toplam 26 bölümden oluşuyor.

Deadman Wonderland

Yine değişik konulu, doğa üstü güç ögeli, keyifle izleyeceğiniz bir anime. Yalnız bir farkla, Deadman Wonderland'in sonunda psikolojinizin aynı olmadığını fark edeceksiniz. Öyle ki, Shiro adlı karakterin söylediği Woodpecker's adlı song ilk bölümde kulağınıza çok hoş gelirken anime bittikten sonra dinlediğinizde yutkunmanıza sebep olacak.


Böyle animelerin hangi beyinlerden çıktığını pek bilmiyorum ancak ürpermekle beraber çok büyük bir saygı ve hayranlık duyuyorum. Deadman Wonderland, mindfuck durumlar barındıran bir anime. Bazı anlarda durdurup uzun uzun ekrana bakmanız gerekecek beyninizi toparlamak için. Ayrıca büyük olasılıkla da, sonundan nefret edeceksiniz.

2011 yapımı, 13/12+ bölümlük animenin konusu ise şöyle: 10 yıl önce yaşanan büyük bir depremde Tokyo'nun %70'i sular altında kalmıştır. O sırada Tokyo'da bulunan 14 yaşındaki Ganta Igarashi, felakete dair hiçbir şey hatırlamayan ve sadece normal bir hayat sürdürmeye devam etmek isteyen bir gençtir. Kendisi gibi felaket bölgesinden kurtulan insanlara 'kaçak' denmektedir. Arkadaşlarıyla yakında olacak olan bir sınıf gezisini tartıştıkları sırada sınıflarının dışında bir adam belirir. Red Man diye anılan bu adam bir anda Ganta'nın sınıfındaki herkesi katleder ve geriye sadece onu hayatta bırakır. Adam, ortadan kaybolmadan önce Ganta'nın göğsüne kırmızı bir kristal yerleştirir.

Gözlerini hastanede açan Ganta, neler olduğunu anlayamadan işlemediği bir suçtan hüküm giyer. Sınıftaki herkesi onun katlettiğine inanılmaktadır ve idam cezasına çarptırılır. Depremden sonra Tokyo'yu kalkındırmak amacıyla turistik bir yer olarak inşa edilen özel bir hapishaneye gönderilir: Deadman Wonderland'a. Bu hapishanede mahkumlar hem oranın çalışanları hem de ziyaretçilerin "eğlencesi" olarak görev yapmaktadır.





İdam cezalarının bile ilginç şekillerde gerçekleştirildiği bu hapishanede boynuna, bedenine zehir enjekte eden özel bir boyunluk takılan Ganta'nın 3 günde bir özel bir panzehir alarak kendini kurtarması gerekmektedir. Ganta, burada kendisini eskien tanıyor gibi görünen Shiro adlı gizemli bir kızla ve herşeyin yerini belirleyebilme yeteneğine sahip olan kleptoman Yoh ile dostluk kurar. Bu sırada göğsündeki kristalin kendisine ilginç bir güç sağladığını keşfeder. Bu suçu üzerine atan Red Man'i bulmaya ve masumiyetini kanıtlamaya kararlı olan gencin hayatı, anlam veremediği sayısız karmaşanın içine sürükleneceği bir 'şova' dönüşmek üzeredir.

Kuroko No Basket

Şu ana kadar izlemiş olduğum ikinci spor animesi olan Kuroko No Basket, karanlık güçler olmadan da ortaya mükemmel bir anime çıkartılabileceğinin ispatı.


Sevilen bir anime olduğundan dolayı başlayıp, hala sonunu getiremesem de izlediğim yere kadar gayet eğlenceli bir seri. İzleyenlerden duyduğum kadarıyla da ilerki bölümler çok daha güzelmiş.

"Basketbol temelli bir anime izlemek ne kadar eğlenceli olabilir ki?" diyenleri şöyle alayım. Konusuna geçeyim: Teikou Orta Okulu'nun efsanevi basketbol takımı, bütün takımları yenmesi ve kupaları almasıyla "Mucizeler Takımı" ünvanıyla ün salmıştır. Orta okulun bitmesi ve lisenin başlamasıyla ise takım dağılmış, takımın her bir üyesi farklı liseye gitmiştir.

Bu takımın bir üyesi olan Tetsuya Kuroko da Seirin Lisesi'nde okumaya başlamıştır. Burada basketbol takımına giren Kuroko Mucizeler Takımı'nın üyesi olmasına rağmen oyundaki yeteneksizliğiyle herkesi şaşırtır.



Fakat, Kuroko'nun esrarengiz yeteneği onu müthiş bir takım oyuncusu yapmaktadır. Takımın diğer bir yetenekli oyuncusu olan Taiga Kagami ile beraber, diğer takımlara üstün gelerek en iyi olmayı amaçlayacaklardır.

Ayrıca animede adı geçen tekniğin, basketbol takımlarında gerçekten kullanılması beni biraz şaşırttı. Daha önce böyle bir şeyin olduğunu bilmiyordum.


En çok izlenen animeleri atladığımın farkındayım. Ancak bu daha anime yazılarımn başlangıcı, tavsiye edeceğim çok daha fazlası sırada bekliyor.


Konuları size daha iyi aktarabilmek adına, turkanime ve animemangatr sitelerinden yardım aldım, konu bölümlerinin bir kısmı alıntıdır.